GMINA DĄBRÓWKA

Gmina_Dabrowka

Gmina Dąbrówka położona jest wzdłuż drogi E67 relacji Warszawa-Helsinki w odległości 35 km od stolicy. Graniczy z gminami Radzymin, Klembów, Zabrodzie, Tłuszcz i Somianka. Powierzchnia gminy wynosi 10905 ha, w tym użytki rolne zajmują 7556 ha, 2200 ha to lasy, a pozostałe 1149 ha stanowią drogi, zabudowania i wody.

Gmina Dąbrówka ma charakter rolniczy z rozwiniętą rekreacją indywidualną. Liczy ponad 7400 mieszkańców i podzielona jest na 27 sołectw. Gleby w przeważającej części należą do V i VI klasy.

Brak uciążliwego przemysłu oraz fakt, że część gminy położona jest nad rzeką Bug, wpłynęło korzystnie na rozwój rekreacji indywidualnej. Obecnie na naszym terenie znajduje się około 3000 działek letniskowych.

Poza produkcją rolniczą w gminie prowadzi działalność około 450 podmiotów gospodarczych o różnych specjalnościach wytwórczych i usługowych. Najważniejsze z nich to: pięć cegielni polowych, zakład produkujący okna i drzwi plastykowe, zakłady przetwórstwa pieczarek, zakłady produkujące kostkę brukową, piekarnia i stacje paliw.

Gmina Dąbrówka  posiada  z Warszawą połączenie autobusowe na trasach w relacji:

  • Warszawa – Czarnów przez Radzymin – Guzowatkę
  • Warszawa – Czarnów przez Radzymin – Ślężany
  • Warszawa – Marki – Radzymin – Kuligów
  • Warszawa – Radzymin – Lasków – Chajęty
  • Warszawa Dworzec Wileński
  • Warszawa-Dąbrówka przez Radzymin

2.1Historia

Dąbrówka jest to nazwa topograficzna, to znaczy określająca teren. Dąbrówka to osiedle dębowe, wieś w okolicy lesistej, czyli zalesionej dębami.

Dąbrówka może pochwalić się długą historią. Pierwsze ślady istnienia osadnictwa na terenie obecnej gminy znajdujemy już w XIII – XIV w., pierwsze wzmianki w źródłach pisanych – w pierwszych latach XV w. Parafia w Dąbrówce została erygowana w 1442 roku przez biskupa płockiego księcia Kazimierza, brata Bolesława IV. Warto pamiętać, że utworzenie parafii w Dąbrówce oraz budowa pierwszego, drewnianego kościoła nastąpiły dzięki staraniom Jana Słąki – podkomorzego łomżyńskiego. Wieki XIV i XV to okres intensywnej kolonizacji tych ziem. Prowadzili ją książęta i możnowładcy, ale przewagę miało i tak osadnictwo ludzi wolnych – tak licznej na Mazowszu drobnej szlachty. Z dziejami Ziemi Dąbróweckiej związane są nazwiska takich rodów i rodzin jak: Laskowscy, Dąbrowscy, Chajęccy, Kuligowscy, Wolińscy, Czarnowscy.

Po włączeniu Mazowsza do Korony i wygaśnięciu ostatnich Piastów Mazowieckich Dąbrówka znalazła się w powiecie kamienieckim (kamieńczykowskim) Ziemi Nurskiej. Kolejne wieki to czasy niezwykle niekorzystne dla Dąbrówki. Wspaniały rozwój tych ziem został zahamowany przez liczne epidemie, powodzie wywołane przez Bug zmieniający koryto, a w XVII wieku, w okresie potopu szwedzkiego, poprzez zniszczenia i rabunki wojenne. Kolejne spustoszenia zostały wywołane przez powstania narodowe i przemarsz wojsk napoleońskich. W czasie insurekcji Kościuszkowskiej kościół w Dąbrówce został spalony przez Rosjan.2 Przez długi okres nikt nie podjął się odbudowy kościoła, a nabożeństwa odprawiały się w małej drewnianej kaplicy. Mieszkańcy Dąbrówki i okolic najprawdopodobniej walczyli pod Warszawą, Zegrzem a także Serockiem. Po upadku powstania kościuszkowskiego pamięć jednak nie zgasła. W centrum Dąbrówki stoi pomnik Tadeusza Kościuszki, odsłonięty w 1918 roku. Inicjatorem jego budowy i głównym fundatorem był Bolesław Jeziorański. na postumencie, na którym ustawiono popiersie Tadeusza Kościuszki umieszczono napis ,,Bóg i Ojczyzna”. Niżej przedstawiono orła zrywającego się do lotu, jakby ku wolności.

W okresie zaborów Dąbrówka kilkakrotnie zmieniała swą przynależność państwową: początkowo znajdowała się w zaborze austriackim, następnie od 1807 roku w Księstwie Warszawskim, a od roku 1815 w Królestwie Polskim należącym do Rosji. W dobie panowania rosyjskiego, po roku 1831, cały teren obecnie istniejącej gminy wchodził w skład Gminy Małopolskiej należącej do powiatu Stanisławowskiego. Na obrzeżach gminy toczyły się również walki słynnej Bitwy Warszawskiej 1920 roku (w Dąbrówce przez kilka dni znajdował się sztab Armii Czerwonej kierujący ofensywą na Warszawę) oraz wojny obronnej 1939 roku. Przez cały okres okupacji hitlerowskiej działały oddziały Armii Krajowej podlegające pod obóz ZWZ – AK ,,Rajski Ptak” w Radzyminie. Na tych terenach lądowali również cichociemni oraz odbierane były zrzuty broni i sprzętu dla miejscowych oddziałów partyzanckich. Jeden z takich zrzutów upamiętnia głaz z pamiątkowym napisem w miejscowości Kołaków.4 Postacią nierozerwalnie związaną z dziejami Dąbrówki jest Cyprian Norwid. Poeta otrzymał sakrament chrztu św. w dniu 1 października 1821 roku w kościele parafialnym p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego w Dąbrówce. W archiwum parafialnym zachował się do dziś akt chrztu świętego Artysty oraz akt zgonu matki Ludwiki Norwid ze Zdzieborskich.


2.2. Zabytki
Zespół Kościoła Parafialnego p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego w Dąbrówce

Kościół parafialny zbudowano w latach 1881-1884 według projektu architekta Zygmunta Twardowskiego pod kierunkiem budowniczego Filipa Przemyskiego na miejscu drewnianego z roku 1737. Konsekrowano go w 1903 roku. Uszkodzony w 1944 roku, w czasie działań wojennych. Został spalony dach i wieża, strop kościoła w jednej trzeciej zawalony, następnie odremontowany. Dąbrówecki kościół zbudowano w stylu neogotyckim, jest on jednonawowy, z wieżą od zachodu. Znajduje się tu cenny obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem malowany na desce w XVII wieku, gruntownie przemalowany w 1954 roku. W świątyni znajduje się dużo zabytków sztuki sakralnej. Jest monstrancja rokokowa z 1786 roku oraz kielichy: późnorenesansowy z pierwszej ćwierci XVII wieku (przed 1626 roku), z fundacji Mikołaja Laskowskiego z herbem Korab (Laskowskich) na stopie oraz inicjałami fundatora; drugi kielich (gładki) pochodzi z drugiej połowy XVIII wieku. Również tu znajduje się spisana kilkanaście lat temu ,,Krótka historia Parafii Dąbrówka”. Bardzo cennym i otaczanym czcią jest Relikwiarz Drzewa Krzyża Świętego, z drugiej połowy XVIII wieku. Krzyż ołtarzowy pochodzi z początków XIX wieku. W kościele są dwie tablice pamiątkowe upamiętniające ks. Bartłomieja Pawelskiego oraz głównych fundatorów rodziny Egertów.

W kancelarii parafialnej zachował się akt chrztu Cypriana Norwida i jego brata Ksawerego jak również odnotowano zgon jego matki Ludwiki Norwid ze Zdzieborskich.

Zespół dworski w Chajętach – Jaktorach

W Chajętach – Jaktorach zachował się dwór z parkiem krajobrazowym z poł. XIX wieku. Budynek wybudowany około 1827 roku dla rodziny Czarnkowskich. W 1910 roku dwór z majątkiem zakupuje Roman Walenty Jeleniewski. W 1912 roku rozbudowany według pomysłu architekta Tadeusza Zielińskiego. Wówczas dobudowano mu piętro i nadano klasycystyczny charakter. Po II wojnie światowej był siedzibą Gromadzkiej Rady Narodowej, potem budynkiem magazynowym, doprowadzony do ruiny. W 1981 roku nabyli go Jadwiga i Witold Wolińscy.6 Obecnie jest własnością Władysława Bartoszewskiego.

Zespół Pałacowy w Ślężanach

Piękny pałac wraz z parkiem krajobrazowym zachował się w Ślężanach. Jest to budynek powstały w latach 1880-1889, prawdopodobnie na miejscu wcześniejszego obiektu (z XVI wieku). Zniszczony w latach 1939-1944 następnie remontowany w 1959 roku. Jego początki wiążą się z rodziną Chajęckich. Wzniesiony z cegły, otynkowany. Jednokondygnacyjny, jedynie partie objęte przez skrajne ryzality posiadają dwie kondygnacje.

Wystawiony w stylu neoklasycznym. Murowany z cegły, otynkowany, część podpiwniczona. Założony na planie prostokąta z portykiem kolumnowym na osi od frontu i pseudoryzalitem poprzedzonym czterema kolumnami dźwigającymi balkon w elewacji ogrodu.

Przy wschodniej ścianie szczytowej taras, nad nim balkon wsparty na czterech filarach. Układ wnętrza dwutraktowy z sienią pośrodku. Budynek dwukondygnacyjny. Portyk wsparty na czterech kolumnach toskańskich. W polu tympanonu płaskorzeźba figuralna w stylu secesyjnym. Dach czterospadowy kryty czerwoną dachówką.

Budynek główny składa się z trzech członów, co podkreślają kształty dachów, gzymsów, obramień okien. Do budynku w początkach XX wieku dostawiono skośne skrzydło wschodnie.

Fasadą zwrócony na południe. Dach dwuspadowy, czterospadowy i mansardowy kryty blachą. Obiekt znajduje się w parku krajobrazowym na skarpie nad rzeką Bug.

Kapliczki i krzyże przydrożne

Wędrując po gminie i parafii Dąbrówka napotkamy liczne kapliczki i krzyże przydrożne. Spotkać je można w Chajętach, Kuligowie, Józefowie, Karpinie, Małopolu, Trojanach Wszeborach, Dąbrówce i pozostałych miejscowościach. Niektóre przetrwały 100, 200 lat. Ocaliła je pobożność ludu, tradycja i wartość zabytkowa. Owe kapliczki stoją pomiędzy wsiami, na rozstajach dróg, miedzach i polankach leśnych.

Kapliczki przydrożne – niewielkie budowle kultowe, wznoszone przy drogach. Są świadectwem nie tylko pobożności, ale i wydarzeń historycznych. Kapliczki są dziełami miejscowych budowniczych i artystów ludowych. 9

Inskrypcje informują o rodzinnych radościach i smutkach. Fundatorzy dziękują za doznane łaski, proszą o obronę przed chorobą, o żywą wiarę, błogosławieństwo, błagają o odwrócenie klęsk.

Na kapliczkach spotykanych w tych stronach przeczytać można takie napisy: ,,Odwróć od nas głód, mór ciężki”, ,,Zachowaj od krwawej wojny”. Architektura kapliczek nawiązuje do różnych stylów.


Gleba

Obszar gminy zbudowany jest z utworów czwartorzędowych o miąższości średnio 50 > 80m (wzrasta w kierunku północnym). Są to osady plejstoceńskie naniesione i uformowane przez lodowce skandynawskie. W omawianym rejonie mamy do czynienia z osadami dwu zlodowaceń: środkowo-polskiego i północno – polskiego.

Doliny Bugu i Rządzy zbudowane są z piasków akumulacji rzecznej, miejscami ze żwirami, część środkowa gminy to obszar gruntów ilasto pylastych – piaski akumulacji zastoiskowej na iłach warwowych, dominują obszary gruntów piaszczysto – żwirowych akumulacji wodno – lodowcowej i lodowcowej, miejscami występują gliny zwałowe akumulacji denno – lodowcowej, duże obszary przykrywają pola piasków wydmowych.

Generalnie na tarasie zalewowym Bugu, w obrębie jego starorzeczy i w innych podmokłych obniżeniach dominują grunty nienośne i słabonośne. O warunkach budowlanych decyduje tu poziom wód gruntowych. W obszarze wysoczyzny (płd. – wsch. część gminy) przeważają grunty nośne, na pozostałym obszarze grunty o zróżnicowanej nośności z przewagą słabo nośnych.

Potencjalne surowce w obszarze gminy to piaski i iły. Piaski rzeczne występują w dolinie Bugu. Ich eksploatacja nie powinna być rozwijana z uwagi na ochronę krajobrazową (przewidywane rozszerzenie Nadbużanśkiego Parku Krajobrazowego). Koncesję na eksploatację piasków wydano dla złoża w Marianowie.

Piaski eoliczne (wydmowe) nie są obecnie eksploatowane na szerszą skalę. Wyrobiska poeksploatacyjne znajdują się w Dąbrówce (zrekultywowane o powierzchni ponad 60 ha) i mniejsze w Józefowie, Ludwinowie i Kołakowie.

Złoża iłów (w tym udokumentowane) występują w południowo – zachodniej części gminy (m.in. Guzowatka, Chajęty). Koncesje na eksploatację iłów wydano dla złóż: Chajęty I i II, Małopole, Guzowatka).

Wody

Teren gminy leży w zlewni bezpośredniej Bugu, w części południowo – zachodniej w zlewni Rządzy. Rzeka Bug stanowi północną granicę gminy. Jest to dolny, ujściowy odcinek rzeki.

Rzeka Rządza jest dopływem Zalewu Zegrzyńskiego. W jej zlewni znajduje się zachodnia część gminy. Granica gminy zbliża się do rzeki jedynie w niewielkim fragmencie, na południe od Guzowatki. Rzeka meandruje, dzieli się w tym rejonie na boczne ramiona, płynie szeroką doliną o podmokłym dnie. Generalnie sieć hydrograficzna obszaru gminy jest dobrze rozwinięta, poza ww. większymi rzekami, stanowią ją liczne bezimienne cieki i rowy melioracyjne oraz drobne akweny, oczka wodne i starorzecza Bugu.

Klimat

Teren Gminy Dąbrówka należy do wschodniej, chłodniejszej (mazowieckiej) części dzielnicy środkowej, która obejmuje dorzecza środkowej Warty i środkowej Wisły. Jest to obszar o najmniejszych w Polsce opadach rocznych (poniżej 550mm).

Liczbowa charakterystyka parametrów klimatu przedstawia się następująco:

  • średnia roczna temperatura powietrza 7,2o C
  • średnia temperatura miesiąca najcieplejszego – lipca 18,5oC
  • średnia temperatura miesiąca najchłodniejszego – lutego – 4,0oC
  • średnia wilgotność powietrza 81,5oC
  • średnie zachmurzenie 59,6 %
  • średnia suma opadu rocznego 541 mm
  • średnia długość okresu bezprzymrozkowego 168 dni
  • średnia liczba dni gorących, z temp. > 250 C36
  • średnia liczba dni mroźnych, z temp min. poniżej –10 0C 28
  • średnia liczba dni z opadem >0,1 mm 142,6

Walory przyrodnicze

W gminie dominują pola uprawne, w przewadze uprawy zbóż, oraz ekosystemy łąkowe i łąkowo – bagienne. Lasy zajmują ok. 1/5 powierzchni gminy. Są to w przewadze suche lasy wydmowe i lasy sosnowe na siedliskach boru świeżego, młode. Dominuje sosna, lokalnie na wilgotniejszych siedliskach olcha. Lasy te skupione są w środkowej części gminy, w około trzy kilometrowym paśmie ciągnącym się równolegle do doliny Bugu. Kompleks jest dość rozczłonkowany, linie brzegowe lasów nieregularne. Pasmo to jest kontynuacją, zniszczonym fragmentem Puszczy Kamienieckiej, której główny kompleks zachował się na omawianym, lewym brzegu Bugu. Krajobraz doliny Bugu kształtują tereny naturalnych łąk z zielenią łęgową i bagien, również liczne kępy zadrzewień śródpolnych i śródłąkowych.

W sieci osiedleńczej, wiejskiej zabudowie siedliskowej towarzyszą znaczące skupiska domów letniskowych, przede wszystkim w północnej części gminy.

Najbardziej cennym przyrodniczo są znajdujące się na terenie gminy obszary Natura 2000.

„Dolina Dolnego Bugu” PLB 140001

Obszar Dolina Dolnego Bugu ma powierzchnię całkowitą 60041,8 ha. Dolina Bugu jest jednym z najcenniejszych obszarów przyrodniczych w granicach powiatu. Odznacza się wysoką bioróżnorodnością, rozmaitością krajobrazów, jest także niezwykle ważnym miejscem lęgu i migracji ptaków. Bug na odcinku powiatu wołomińskiego jest w większości nieuregulowany, silnie meandruje, tworzy zakola i starorzecza. Miejscami zaznaczają się łachy, piaszczyste skarpy oraz przybrzeżne podmokłości. Brzegi porośnięte są zaroślami wierzbowymi, łęgami lub łąkami. W okolicach miejscowości Kuligów znajdują się rozległe kompleksy murawowo-plażowe.

Dolina Dolnego Bugu jest ostoją ptactwa na skalę światową. Występuje tu około 200 gatunków, z czego 150 gniazduje. W części znajdującej się w powiecie wołomińskim pod względem ornitologicznym najcenniejszy jest odcinek na wschód od wsi Kuligów, gminie Dąbrówka. Spotkać tu można m.in. gniazdujące rybitwę białoczelną i czarną, sieweczkę rzeczną, bąka, błotniaka stawowego, kszyka, czajkę i krwawodzioba, a także na przelotach bataliony, świstuny, rożeńce, głowienki, płaskonosy, kormorany, samotniki i łęczaki. W przybrzeżnych skarpach zakładają gniazda brzegówki i zimorodki, zaś w dolinę regularnie zalatują bieliki i dudki.

Bug w okolicach Kuligowa jest ponad to miejscem żerowania dla stad łabędzi niemych liczących kilkadziesiąt i więcej osobników. Występują tu licznie również gady i płazy, takie jak : kumak nizinny, żółw błotny. Do cennych spotykanych na tym terenie ryb należą: boleń, głowacz białopłetwy, kiełb białopłetwy, koza, koza złotawa, piskorz, różanka. Niezwykle cenne a spotykane na tym terenie rośliny to: leniec bezpodkwiatkowy, sasanka otwarta, starodub łąkowy.

„Krogulec” PLH 140008

Kolejnym obszarem Natura 2000 jest specjalny obszar ochrony siedlisk „Krogulec”, który obejmuje dwa zbiorniki wodne: Krogulec i Glinianka położone w odległości 2 km od wsi Dąbrówka. „Krogulec” obejmuje powierzchnię 110,7 ha, jest obszarem dotychczas prawnie niechronionym, projektowanym jako użytek ekologiczny.

„Ostoja Nadbużańska” PLH140011

Obszar ten częściowo przecina się z obszarem specjalnej ochrony ptaków „Doliną Dolnego Bugu” w gminie Dąbrówka. Jego powierzchnia całkowita wynosi 49570.9 ha. Zinwentaryzowano tutaj następujące typy siedlisk przyrodniczych z Załącznika I Dyrektywy Siedliskowej:

  • wydmy śródlądowe z murawami napiaskowymi brzegi lub osuszane dna zbiorników wodnych ze zbiorowiskami z Littorelletea
  • starorzecza i naturalne eutroficzne zbiorniki wodne ze zbiorowiskami z Nympheion, Potamion
  • zalewane muliste brzegi rzek, suche wrzosowiska
  • ciepłolubne, śródlądowe murawy napiaskowe
  • murawy kserotermiczne
  • ciepłolubne murawy z Aspleni
  • zmiennowilgotne łąki trzęślicowe
  • ziołorośla górskie i ziołorośla nadrzeczne
  • łąki selemicowe
  • niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie
  • grąd środkowoeuropejski i subkontynentalny
  • łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe

Występującymi na tym terenie priorytetowymi gatunkami roślin z załącznika II Dyrektywy Siedliskowej są: leniec bezpodkwiatowy i starodub łakowy.

Na terenie gminy Dąbrówka stwierdzono największą liczbę par bocianich w powiecie wołomińskim – 31 par w 2006 r.

Na terenie gminy nie ma pomników przyrody.

na tle systemu transportowego oraz związana z nim dostępność komunikacyjna są jednymi z najważniejszych czynników determinujących poziom atrakcyjności turystycznej oraz konkurencyjności danych jednostek terytorialnych Gmina Dąbrówka położona jest wzdłuż drogi E67.

Gmina Jadów posiada połączenia kolejowe i samochodowe z Warszawą. Na terenie gminy znajdują się dwa przystanki linii kolejowej Warszawa Wileńska – Łochów. Znajdują się one w Szewnicy i Uralach. Obecnie lina jest remontowana. Komunikację autobusowa obejmuje połączenia:

  • Warszawa – Czarnów przez Radzymin – Guzowatkę
  • Warszawa – Czarnów przez Radzymin – Ślężany
  • Warszawa – Marki – Radzymin – Kuligów
  • Warszawa – Radzymin – Lasków – Chajęty
  • Warszawa-Dąbrówka przez Radzymin
  • Ostrołęka-Warszawa
  • Lasków- Warszawa przez Radzymin – Guzowatka

Instytucje kultury

Gminne Centrum Kultury istnieje od 2000 roku. Obecnie mieści się w dawnym budynku Urzędu Gminny przy ulicy Tadeusza. Kościuszki 14a. Głównym celem działalności jest rozwijanie i zaspokajanie potrzeb kulturalnych, czytelniczych i informacyjnych społeczeństwa oraz upowszechnianie wiedzy.

Centrum sprawuje opiekę nad:

  • Kołem Gospodyń Wiejskich Chajęty,
  • Kołem Gospodyń Wiejskich w Chruścielach,
  • Kołem Gospodyń Wiejskich Dąbrowianki.

Skupiają one kilkanaście kobiet działających w obszarze krzewienia i podtrzymywania ludowych tradycji lokalnych. Uczestniczą w imprezach o różnym charakterze: patriotycznych, kościelnych, festynach.

W Centrum działa także zespół Czerwone Korale, którego celem jest propagowanie oraz rozwijanie kultury u młodych ludzi.

W gminie funkcjonuje Gminna biblioteka Publiczna w Dąbrówce oraz jej filia w Józefowie


Skansen w Kuligowie

Ważną rolę w tworzeniu oferty kulturowej odgrywa skansen w Kuligowie. Jest to malowniczy kompleks dawnych budynków mieszkalnych i gospodarskich położony nad rozlewiskiem Bugu. Pierwsze obiekty zostały przeniesione tutaj w 2000 roku. Obecnie obejrzeć możemy przydrożną kuźnię, wiejską chatę, spichlerz, stodołę, oborę, dworek drobnoszlachecki oraz wozownię, dachy każdego z tych obiektów kryte są, przy wykorzystaniu innej techniki. Główną myślą twórcy urządzenia takiego miejsca, było ocalenie od zapomnienia lokalnej kultury materialnej, starych budynków, narzędzi i sprzętu. będzie obecnie istnieje możliwość zwiedzenia tego obiektu. W roku 2009 powstał pawilon ekspozycyjny, w którym zgromadzono karawany, wozy i wiele innych unikatowych dziś obiektów. Skansenem administruje Fundacja Dziedzictwo Nadbużańskie.


Gastronomia

Baza gastronomiczna jest drugim, oprócz bazy noclegowej, podstawowym elementem zagospodarowania turystycznego. Jej znaczenie w procesie kształtowania produktu turystycznego oraz planowania intensyfikacji ruchu turystycznego jest bardzo duże. Dobry standard i smaczne potrawy obiektów gastronomicznych bezpośrednio wpływają na zadowolenie turystów i opinię na temat odwiedzanego obszaru. W przypadku Gminy Dąbrówka bark jest zadawalającej bazy gastronomicznej. Na terenie Gminy znajduje restauracja w Trojanach. Bary znajdują się przy stacjach benzynowych położonych przy drodze E 67. W stacji w pobliżu Trojan znajduje się restauracja McDonalds

Istnieją jedynie 2 sezonowe punkty gastronomiczne zlokalizowane we wsi Kuligów w bezpośrednim sąsiedztwie rzeki Bug.


Baza noclegowa

Istniejąca baza noclegowa stanowi niezbędny element zagospodarowania turystycznego i ma kluczowe znaczenie dla rozwoju turystyki na danym obszarze. Odpowiedni standard i różnorodność obiektów noclegowych ze zróżnicowanymi cenami jest jednym z kluczowych elementów w procesie podejmowania decyzji o wyborze miejsca pobytu zarówno krótkiego, jak i dłuższego.

W Gminie istniało Centrum Konferencyjne w Ślężanach administrowane i wykorzystywane gównie przez właściciela PKO BP. Obecnie zostało sprzedane prywatnemu właścicielowi i nie wiadomo jaka formę działalności przyjmie.


Organizacje i stowarzyszenia
W gminie Dąbrówka działają następujące organizacje społeczne:

1.Dąbróweckie Stowarzyszenie

Ścieżkami Norwida

Jak wiadomo Norwid ma swoje korzenie w Gminie Dąbrówka. Jego twórczość i pochodzenie przyczyniły się do powołania stowarzyszenia, które nosi nazwę Dąbróweckie Stowarzyszenie „Ścieżkami Norwida”. Powstało ono z inicjatywy przedstawicieli samorządu gminnego, nauczycieli oraz osób prywatnych. Głównymi celami stowarzyszenia są:

  • kultywowanie tradycji polskiej, Mazowsza, a w szczególności Ziemi Dąbróweckiej,
  • inspirowanie refleksji intelektualnej na temat tej tradycji i jej roli dla współczesności,
  • popularyzacja dorobku i dziedzictwa kulturowego gminy, a w szczególności przybliżenie postaci i twórczości poety dzieciom, młodzieży i środowisku.

Realizowanie celów odbywa się przez organizowanie uroczystości, spotkań, rajdów, obozów młodzieżowych, wycieczek zagranicznych, plenerów malarskich i rzeźbiarskich, wieczorków literackich, koncertów nawiązujących do dorobku Norwida.

2.Fundacja Dziedzictwo Nadbużańskie
3.Stowarzyszenie Pomoc w Dolinie Dolnego Bugu
4.Młodzieżowe Stowarzyszenie im. Ks. J. Skorupki
Warszawska 14
05-254 Kuligów
E-mail: pomocwdoliniedolnegobugu@gmail.com

5.Młodzieżowy Zespół Ludowy Czerwone Korale w Kuligowie
6.Klub Sportowy Polonia w Kuligowie
7.Koło Gospodyń Wiejskich w Dąbrówce
8.Koło Gospodyń Wiejskich w Chajętach
9.Koło Gospodyń Wiejskich w Chruścielach
10.Organizacje mają charakter lokalny, angażują się (mniej lub bardziej aktywnie) w działania głownie o charakterze kulturalnym. Są to organizacje nadal słabo rozwinięte pod względem instytucjonalnym.


Straże Pożarne
Ochotnicza Straż Pożarna Ludwinów-Józefów
Ludwinów-Józefów 45,
05-254 Dąbrówka

Ochotnicza Straż Pożarna w Chajętach
Chajęty,
05-252 Dąbrówka

Ochotnicza Straż Pożarna w Dąbrówce
05-252 Dąbrówka,
T. Kościuszki 14 B,

Ochotnicza Straż Pożarna w Kołakowie
Kołaków 32,
05-254 Dąbrówka

Ochotnicza Straż Pożarna w Kuligowie
Kuligów,
Warszawska 14,
05-254 Dąbrówka

Ochotnicza Straż Pożarna w Laskowie
Cypriana Kamila Norwida 60,
05-252 Lasków

Ochotnicza Straż Pożarna w Ślężanach
05-252 Dąbrówka,
Rybna 3

Ochotnicza Straż Pożarna w Zaścieniach
Zaścienie 24,
05-252 Dąbrówka
Uwagi: KRS: 0000035747


Instytucje

Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Kuligowie
Warszawska 5

Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Dąbrówce
T. Kościuszki 16

Apteka w Dąbrówce
Kościuszki 15

Apteka w Kuligowie
Warszawska 5

Bank Spółdzielczy w Dąbrówce
Kościuszki 2

Posterunek Policji w Dąbrówce
Leśna 3

Urząd pocztowy w Dąbrówce
Kościuszki 2



Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Kuligowie
Warszawska 5

Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Dąbrówce
T. Kościuszki 16

Apteka w Dąbrówce
Kościuszki 15

Apteka w Kuligowie
Warszawska 5

Bank Spółdzielczy w Dąbrówce
Kościuszki 2

Posterunek Policji w Dąbrówce
Leśna 3

Urząd pocztowy w Dąbrówce
Kościuszki 2


Ochotnicza Straż Pożarna Ludwinów-Józefów
Ludwinów-Józefów 45,
05-254 Dąbrówka

Ochotnicza Straż Pożarna w Chajętach
Chajęty,
05-252 Dąbrówka

Ochotnicza Straż Pożarna w Dąbrówce
05-252 Dąbrówka,
T. Kościuszki 14 B,

Ochotnicza Straż Pożarna w Kołakowie
Kołaków 32,
05-254 Dąbrówka

Ochotnicza Straż Pożarna w Kuligowie
Kuligów,
Warszawska 14,
05-254 Dąbrówka

Ochotnicza Straż Pożarna w Laskowie
Cypriana Kamila Norwida 60,
05-252 Lasków

Ochotnicza Straż Pożarna w Ślężanach
05-252 Dąbrówka,
Rybna 3

Ochotnicza Straż Pożarna w Zaścieniach
Zaścienie 24,
05-252 Dąbrówka
Uwagi: KRS: 0000035747